این پژوهش با هدف بررسی تاثیر شدت فشار شغلی بر تغییرات فشار خون در طی نوبت کاری پرستاران شاغل در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام گرفته است. مواد و روش کار: در این پژوهش توصیفی - مقطعی 150 نفر از پرستاران دارای شرایط ورود به پژوهش به کمک نمونه گیری خوشه ای یک مرحله ای انتخاب شدند و با بهره گیری از یک پرسش نامه ی دارای پرسش هایی درباره ی ویژگی های فردی  و پرسش نامه ی سنجش شدت فشار شغلی و برگه ی یادداشت قد و وزن و سه نوبت فشار خون در طی یک نوبت کاری (اول، وسط و آخر آن) مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: 78% افراد مورد بررسی زن و 80% متاهل بودند، 89% آنان دارای مدرک کارشناسی بودند. 31% BMI بالای 25داشتند. فشار شغلی با متغیرهای سن، وضعیت تاهل و بخش محل کار از نظر آماری رابطه ی معنی دار داشت. این بررسی نشان داد که فشار شغلی بر تفاوت فشار خون سیستولیک مراحل اول- دوم و دوم- سوم اثر دارد. اما بر تفاوت دو به دوی فشار خون های دیاستولیک در سه نوبت اثر ندارد. مدل های خطی عمومی نشان داد که از بین متغیر های مداخله گر، کار کردن در بخش اورژانس با تفاوت فشار خون سیستولیک اول- دوم و متاهل یا مطلقه بودن با تفاوت فشار خون سیستولیک اول- سوم رابطه ی معنی دار آماری دارد. نتیجه گیری: فشار شغلی پرستاران می تواند بر فشار خون سیستولیک آنها در طی نوبت کاری تاثیر داشته باشد.

پژوهش حاضر، به منظور بررسی اثر تعاملی بین ابعاد فشار روانی و رضایت شغلی مدیران انجام شد. به این دلیل از میان مدیران سطوح مختلف از سه شرکت  مواد نفتی در سه شهر ایران، 140 نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. برای اندازگیری متغیرهای پژوهش(فشار روانی شغلی و رضایت شغلی) از پرسشنامه نشانگان استرس و منابع فشار روانی شغلی دیویس، رابینز و مک لی و شاخص توصیف شغلی (JDI) اسمیت، کندال و هیولین استفاده شد. یافته ها نشان داد که میزان رضایت شغلی در ابعاد مختلف آن با ابعاد مختلف فشار روانی شغلی رابطه تعاملی دارد و رضایت شغلی 49% واریانس فشار روانی و همچنین فشار روانی 52% واریانس رضایت شغلی مدیران و سرپرستان را تبیین می کند. با توجه به یافته های تحقیق می توان پیشنهاد کرد که نقش و وظایف مدیران شفاف سازی شود و از ایجاد بیگانگی و سبک باری نقش جلوگیری شود تا میزان فشار روانی مدیران کاهش یابد.

مقدمه: هر فردی ممکن است در هنگام انجام شغل معینی درگیر فشار روانی شود که از کنش های متقابل بین شرایط کار و ویژگی های فردی به وجود می آید. به گونه ای که خواسته های محیط کار و فشارهای مرتبط با آن، بیش از آن حدی باشد که فرد بتواند از عهده آن برآید و در نتیجه باعث کاهش عملکرد شغلی و کیفیت کار وی شود. روش پژوهش: این پژوهش از نوع همبستگی و به لحاظ شیوه انجام کار پژوهشی توصیفی بوده و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کلیه حسابرسان شاغل در حرفه حسابرسی در سال 1396 است. برای گردآوری داده های مورد نیاز از پرسش نامه استفاده شده است. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که فشار روانی شغلی، فشار اجتماعی و فشار زمانی بر حسابرس، عملکرد شغلی حسابرسان را کاهش می دهد. در این پژوهش بین متغیرهای کار بیش از حد و تعارض بین کار و خانواده با متغیر عملکرد شغلی حسابرس رابطه معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: افزایش فشار روانی شغلی، فشار اجتماعی و فشار زمانی بر حسابرس می تواند منجر به بروز پاسخ های رفتاری و در نتیجه کاهش کیفیت کار و افزایش هزینه های موسسه حسابرسی شود. زیرا، این عوامل برای حسابرسان فشار روانی ایجاد می کند که در صورت شناسایی نشدن به موقع، کنترل نکردن و برخورد نامناسب با آن می تواند منجر به بی علاقگی نسبت به انجام وظایف، کاهش کارایی، مشکلات تصمیم گیری و ایجاد اختلال در روابط سازمانی شده و عملکرد شغلی حسابرس را کاهش دهد.

هدف این پژوهش تعیین نقش عوامل تنیدگی زای حرفه ای در پیش بینی نشانه های جسمـانی ناشی از فشار شغلی و بهزیستی عاطفی مرتبط با شغل بود. بـر مبنای یک طرح همبستگی، 100 نفر از کارکنان دانشـگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنـوب از 5 حوزه معاونت انتخاب شدند و به اندازه های عوامل تنـیدگی زای شغلی (اسپکتور و جکس، 1998) که شـامل مقیاس تعـارض بین فردی در محیط کار، مقیاس محدودیتهای سازمان، فهرست بار کمی کار و فهرسـت نشانه های جسمانی است و مقیاس بهزیستی عاطفی مرتبط با شغل ( JAWS؛ ون کتویک، فاکس، اسپکتور و کلووی، 2000) پاسخ دادند. نتایـج نشـان دادنـد که بین تعارض بین فردی در محیط کار و محدودیتهای سازمانی با نشانه های جسمانی همبستگی مثبت معنادار و بین تعارض بین فردی در محیـط کار و محدودیتهای سازمانی با بهزیستی عاطفی ناشی از شغل همبستگی منفی معنادار وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون گـام به گام نیز آشکـار کـردند که در مجموع دو متغیر تعارض بین فردی در محیط کار و محدودیتهای سازمانی 8/18 درصد واریانس نشانه های جسمانی ناشی از فشار شغلی و 7/24 درصـد واریانس نشانه های بهزیستی عاطفی مرتبط با شغل را تبیین می کنند. نتایج بر اساس مکانیزمهای زیربنایی عوامل تنیدگی زا در چهارچـوب الگوی مهار فرآیند تنیدگی حرفه ای تفسیر شدند.

مقدمه: محیط کار یک بستر مهم برای ارتقای سلامت جسمی، اجتماعی و به خصوص روانی است. اختلال در سلامت روان و استرس یا فشار شغلی، هر یک می توانند موجب آسیب های فردی و کاهش کارایی سازمانی شوند. مطالعه حاضر با هدف تعیین رابطه سلامت روان و فشار شغلی در کارکنان اداری استان قم، طراحی و اجرا شد.روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، از بین کارکنان اداری سازمان های دولتی استان قم، 1500 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای بود. برای بررسی وضعیت سلامت روان و فشار شغلی از پرسشنامه های GHQ-28 و محتوای شغلی استفاده شد.نتایج: بر اساس یافته های پژوهش 17.1% کارکنان اداری مورد مطالعه، مشکوک به اختلال در سلامت روان بودند و 12.8% در حیطه جسمانی سازی علائم، 13% در حیطه اضطراب و خواب، 7% در حیطه عملکرد اجتماعی و 16% از نظر افسردگی، دچار اختلال بودند. در %28 موارد، فشار شغلی کارکنان مورد بررسی بالا، 26.6% غیرفعال، 23.7% فعال و 21.7% پایین بود. اکثر 40% افراد مشکوک به اختلال در سلامت روان، فشار شغلی بالایی داشتند.نتیجه گیری: نزدیک به یک ششم کارکنان اداری مورد مطالعه، مشکوک به اختلال در سلامت روان بودند. اکثر افراد، فشار شغلی بالا یا غیرفعال داشتند که هر دو، وضعیت های نامطلوبی به حساب می آیند و افرادی که فشار شغلی کمتری داشتند از سلامت روان بالاتری برخوردار بودند.

مقدمه: فشار شغلی در پرستاران به خصوص در بخش مراقبت های ویژه می تواند با انواع حوادث شغلی در ارتباط باشد. هدف از این مطالعه تعیین ارتباط فشار شغلی درک شده با بروز حوادث شغلی پرستاران در بخش های مراقبت ویژه بوده است. روش کار: این مطالعه مقطعی تحلیلی در سال 1397 در بخش های مراقبت ویژه مراکز آموزشی و درمانی دانشگاه علوم پزشکی گلستان روی 151 پرستار دارای معیارهای ورود به مطالعه با استفاده از روش نمونه گیری چند مرحله ای و تصادفی انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های روا و پایا فشار شغلی درک شده و مخاطرات شغلی بوده است. تمامی واحدهای پژوهش طی دو نوبت با فاصله زمانی سه ماه به پرسشنامه ها پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون های توصیفی و استنباطی (تی-زوجی، تحلیل واریانس و رگرسیون لجستیک)، در سطح معنی داری 05/0>P-value تحلیل شد. یافته ها: در بررسی تاثیر فشار شغلی درک شده بر بروز حوادث شغلی پس از تعدیل اثر متغیرهای تاثیرگذار، تحلیل رگرسیونی خطی نشان داد فشار شغلی باعث افزایش معنی داری بر بروز حوادث شغلی در پرستاران شده است (001/0>P) به طوری که با هر 10 نمره افزایش در فشار شغلی درک شده میانگین بروز حوادث شغلی 3/1 افزایش یافت. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر نشان داد فشار شغلی درک شده در پرستاران بخش های مراقبت ویژه بالا بوده و با بروز حوادث شغلی ارتباط دارد. برای پیشگیری از آسیب به پرسنل پرستاری و ارتقای کیفیت مراقبت های پرستاری، به کارگیری مداخلات فردی و سازمانی کاملا حیاتی به نظر می رسد.

مقدمه: این پژوهش به منظور بررسی ارتباط ابعاد فرهنگ سازمانی با فشار روانی شغلی (علایم فشار روانی و منابع فشار روانی) کارکنان شرکت پالایش نفت تبریز انجام شد.روش: از کارکنان شرکت پالایش نفت تبریز، 248 نفر به روش نمونه گیری تصادفی، به عنوان گروه آزمون انتخاب شدند. برای اندازه گیری متغیرهای پژوهش (فرهنگ سازمانی و فشار روانی شغلی) از پرسش نامه های فرهنگ سازمانی و پرسش نامه علایم فشار روانی و منابع فشار روانی شغلی استفاده شد.یافته ها: بین فرهنگ سازمانی و فشار روانی شغلی همبستگی منفی وجود داشت (P<0.01). خرده مقیاس فرهنگ سازمانی مشارکتی، %21 واریانس فشار روانی شغلی و خرده مقیاس های فشار روانی (علایم فشار روانی، سبک باری نقش، تعارض در بین همکاران، بیگانگی، سنگین باری نقش، محیط کار و فقدان کنترل) %32 واریانس فرهنگ سازمانی کارکنان را تبیین کردند. بین میزان فرهنگ سازمانی در ابعاد مختلف آن با ابعاد مختلف فشار روانی شغلی رابطه تعاملی وجود داشت.نتیجه گیری: با وجود کم بودن فشار روانی، فرهنگ سازمانی مشارکتی در درازمدت می تواند برای جلوگیری از ایجاد فشار روانی مورد استفاده قرار گیرد.